gelidonyadan geldim
giderim şafak sökmeden
dudak payım boş kalsın
öperim seni dökmeden

iki bin sekiz ağustosunda antalyada
hava sıcak hava ıslak
hava yerle bir hava senle bir
denizdeki balıklar kadar sırılsıklam
devamı da var »

“Nefes alıyorum, öyleyse…” değil. “Su içiyorum, öyleyse…” değil; “Yemek yiyorum, öyleyse…” de değil…

“Tenime rüzgâr değiyor, öyleyse?..” belki biraz. Biraz da “sevişiyorum öyleyse…”

Tüm bunların tamamı, yaşanıldığını, var olunduğunu hissettiren şeyler belki, ama doğrusunu Descartes (René) söylemiş, “Düşünüyorum, öyleyse (o halde) varım” diye ve fakat, devamıyla söylendiğinde benim için varlığımın anlamını pekiştiriyor. Düşüncelerimi ifade ediyorum; düşüncelerimi ifade etmek için yazı yazıyorum; “Yazıyorum, öyleyse varım.”
devamı da var »

Tam şuracıktan almıştım
İşte şurdaki raftan
Bozuldu diye getirdim geriye
Bunun yaşayanı yok mu kaptan?..

Sevdalar ateşe dair
Sevdalar soğuktular
Seni sensiz solumuş
Sana kısmet oyundular

Sevdalar sarhoşluktu
Sessizliğe ses vermiş
–susmuşluktular
Sevdalar dilsizdiler
Sencesi sensizdiler
Sinsiydiler
Sevgisizdiler

Sevdalar sana dair
Sev’cesi olmamış zahir

Söz birliği etmemiş benliklerim
Artık söz birliğine teşne

Hiç sözüm geçmemiş
Arsız bir huzurum var artık
Bir de orda olsam keşke

Gözlerin perdeliyor
Sözlerini
Yaptıkların
Yapmayacaklarının
Sözünü veriyor

Başkaca diyeceklerim var elbette
Ama önce duyduklarını bir dinle
Dinlemediklerin yoldaymış
Bana haber saldılar
Ben onları söylemeden
Kendileri geleceklermiş

An da bir zaman. Nokta da, zerre de bir büyüklük, bir hacim; kendi içinde büzüşse de başka bir hacme, bir noktaya erişir nihayetinde… Zaman ne kadar yoksa, an da o kadar olamaz zaten. Herşey bir anda olmuyor diyeymiş ya zaman algısı… An da yok o zaman. Bir noktadan bir noktaya gider gibi ama işi gören virgüller hep, noktalı virgül aslında hayat –hem de imkânsızı öncesizliğin sonrasına gönderen… devamı da var »

Şiirsin;
Şiîre…
Şirine gibi
oku…

Patlıcandan varoluşçu bir yazı yazmasını bekleyemezsiniz; aslında, patlıcandan yazı yazmasını bekleyemezsiniz. Patlıcanın kendini ifade biçimi kimine göre parlaklığı ve rengi, kimine göre ise lezzeti olabilir ancak. Ama onun ağzından dile gelebilir patlıcan, patlıcanca.
devamı da var »

Geldimi bahar buralara
Turunç çiçekleri kokar ilkin
Habercisi sıcak günlerin

Daha sarmadan ılığa havalar
Azmadan daha bahar
Diner sonra kokusu

Bırakır kendini buram buram
Başka bahar öncesine kadar