“Sessiz kalma hakkına sahipsin!” diye seslenmişti bir ses.
“Sessiz kalma hakkına sahipsin!!! Söyleyeceğin her şey aleyhine delil olarak kullanılabilir!..”
Nereden geldiğini anlayamamıştı ki daha, sessiz kaldı; öyle her söyleneni anında yapar birisi de değildi üstelik. Konuşmadı, dinledi bir süre; kalktı kendini bulduğu yerden, doğrulurken etraftaki boşluğu süzüyordu bir yandan, anlamlı bir şeye değdiremediği gözleriyle. devamı da var »
Hiç bir şey
Hiç bir şeye
ait değil
Her şey
Her şeyin
sahibi
Işığındır kalbin
Gündüzü de geceye
Geceyi de gündüze çevirir
Gölgesi değmeden daha ışığa
Alışmalı gözler geceye
Karanlıkla barışmalı
Söküp atmak çözüm değil
Karanlık hayal sadece
Güne güzel başlamalı
“20. Yüzyıl’ın ikinci yarısında Lübnanlı Halil Cibran (Gibran Khalil Gibran) Batı dünyasının en çok sözünü ettiği Yakın Doğulu şair ve düşünür olmuştur. İngilizce ve Arapça yazdığı eserleri, Japonca ve Sanskritçe de içlerinde olmak üzere birçok dile çevrilmiştir; Avrupa’da, Arap ülkelerinde, ABD’de her sınıftan milyonlarca kişi tarafından sevilerek okunmuştur. Çağının sosyal çalkantılarla dolu günlerinde düşünceleri Lübnan’daki işçi, öğrenci ve aydın kesimlerince benimsenmiş, bunun kaçınılmaz sonucu olarak da eserlerinin okunması yasaklanmış, kitapları meydanlara yığılarak yakılmıştır. Aynı zamanda ressam da olan Cibran, Fransa’da ve ABD’de çeşitli sergiler açmıştır.
Ünlü heykeltıraş (ve hocası) Auguste Rodin, Cibran’ın resimlerini 19. yüzyıl’da ölen İngiliz şair ve ressam William Blake’in yapıtlarıyla kıyaslamıştır.”
Diye başlıyor Anahtar Kitaplar Yayınevi tarafından 2006 yılında basılan “Ermiş” (orijinali “The Prophet” – 1923) kitabının önsözünde çeviriyi yapan Aytunç Altındal.
devamı da var »
Hatırlamanın estetiği mi olur demeyin… Hani okumaya ara verdiğinizde kitabınızın arasına özenle yerleştirdiğiniz, bir sonraki buluşmanıza kadar kaldığınız sayfayı, satırları sizin yerinize bekleyen, hem sizin hem kitaplarınızın kadim dostları yok mu… Hani cildin üzerinden taşan bir ucu sürekli size göz kırpıp duran, ‘beni oku’ dedirten sevdalısının ağzından. Onlardan bahsediyorum…
Kitaplarına gösterdikleri özenden ötürü sayfalarının bir köşesini kıvırmaktan ısrarla kaçınan, buldukları herhangi bir şeyi kullanarak o işlevi yerine getirenlerden değil, bunun yerine kitap ayraçlarını kullananlardan, kitap okumayı bir ritüel haline getirmişlerin, kullandıkları ayraçları seçenlerin, bunları biriktirenlerin ve önem atfedenlerin ayraçlarından bahsetmek niyetim.
devamı da var »
Boyut ve algı…
Bu iki kelime zamanın ve hayatın anlamını arama yoluna çıkanların öncelikle üzerinde düşünmesi gereken kavramlardır. Öncelikle reddedilmesi gerekenlerdir aslında. Aksi durumda boyut ve algı tenis oynar sizinle —buradaki ‘siz’, ‘top’ olarak algılanmalı.
devamı da var »
Senindir benden olan
Sen kim
Ben olandır
Benimdir senden olan
Ben kim
Sen olandır
Bir yer varmış bizden içre
Biz yokmuş ki
Kim olandır
Kadın gibi dünler
ve ürkek yarınlarla hem hâl
Bîhaber gelmiş sabahlarda
Ötükenleri duymaz yürek
Hem taşar
Erken bahar tarlasında geceyse eğer
ve eğer susmuşsa her hâl
Gelenle giden bir olmaz
Yeşiller grilenir
Gelincikler siyaha kaçar
Sinema endüstrisine fikir ve emek veren kesimin grev rezerviyle yapılamayan A.B.D.”nin en önemli ikinci ödül organizasyonunun septik şaşkınlığı ardından, o vakitler herkesin olacak mı olmayacak mı merakını celbeden Oscar Ödül Töreni dün gerçekleştirilerek kimi yüreklere çağlayan oldu. Kendine özgü bir ritüel halini alan ve Arabistan’a hacı olmaya gidenlerin şeytan taşlamaya uğramadan geçmemeleri gibi olmasa da olur bir ‘Kırmızı Halı’ seremonisi daha, ‘Aktrist’ ve ‘Artist’lerin etrafında tavaf eden medya mensupları ve meraklılarının onlarla aynı havayı soluyabilmek kaynaklı kimi hayran kimi şımarık naraları eşliğinde ve o aktris ve artistlerden mi, giydikleri ışıltılı kıyafetlerden mi, yoksa patlayan flaşlardan mı olduğunun idraki yine orada bulunan şanslılara(!) ait parıltılarla geldi geçti.
devamı da var »
Akıl insana yaşamayı emreder, koşullanmalar ölmeyi. Ölmeye koşullanmıştır bazı insanlar, motive edilirler ölüme. Ölecekmiş gibi yaşarlar ki bu dünyaya sonra ölmek için gelmişlerdir. Ölümden sonrası gözetilerek yaşanır, eğer ölümden sonra iyi bir hayat(!) düşleniyorsa, şekil itibariyle ona göre bir duruş sergilenmelidir, genellikle herkes nasıl duruyorsa.
devamı da var »
