Lost…
Mikrofonu doğrudan “Telling the Truth” isimli şarkısıyla Hugo Boss’a bırakıyorum.
Budur:
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Başımı kaldırıp yıldızlara baktığımda, kesin biliyorum,
Cehenneme gitmem onların umurunda bile değil,
Tüm yıldızlar kaybolduğunda veya öldüğünde,
Boş gökyüzüne bakmasını bilmeliyim
Ve biraz zaman bile alsa
Onun tüm kapkaranlık özünü hissetmeliyim…
–W. H. Auden
Daha önce bir yazısından kıssa sunduğumuz Selim Tuncer’in Blog’undan:
İnsan zihnine gelen bir bilginin algılar içinde yer edebilmesi için, orada, sinyallerin denk düşeceği ve yapışacağı başka bilgiler olması gerekiyor. Eğer yapışacak bir şey bulamazsa yeni gelen bilgiler uçuşup gidiyor. Ya da şöyle söyleyelim; bir insanla iletişim kurmak istiyorsak onun zihninde var olan ve göndereceğimiz mesajın yapışacağı neler olduğunu dikkate almak zorundayız.
Aslında bu alıntı, onun daha önceki bir başka yazısından alıntı. Yani alıntının alıntısını yapmış oluyoruz ki, aslını okursanız hem siz hem de biz daha iyi etmiş oluruz.
Üstad, A. Selim Tuncer’in Blog’undan alıntıdır. O nerden almış çözemedik ama güzel hikâye; paylaşalım istedik:
Susuzluktan dili dışarı sarkmış bir köpek nefes nefese göletin kenarına su içmeye gelir, fakat içmeden uzaklaşır. Tekrar gelir, suya dilini uzatır, yine içmez. Birkaç kez tekrarlanan bu olayı bir bilge dikkatle izlemekte ve köpeğin bu anlamsız davranışının nedeni anlamaya çalışmaktadır.
Bilge, köpeğin ürkerek neden su içmekten vazgeçtiğini sonunda anlar. Köpek susamıştır, ama gölete geldiğinde sudaki kendi yansımasını görüp korkmakta ve bu yüzden de suyu içmeden kaçmaktadır. Sonunda köpek dayanamayıp bir cesaretle kendini gölete atar. Göletin içine girdiğinde kendi yansımasını görmediği için rahat rahat suyunu içer. Devamı da var…