Balkondaki saksıda
Didinip durur uzamak için
Bilmez ki tutunacak yeri yok

Küser bazen bu yüzden
Döker yapraklarını

Üzülme sen hanımelim

Nereye saracağını bilmeden
Yaşamak umutla vakur
Bir yere yaslanıp kalmadan
Yürümek hayatı
Ucunda kuruyup gitmek bile olsa
Bizimdir be güzelim