aşk iki kişilik teşekkül
ikisi de benden müteşekkil

penceremden bakıyorum
dışarda senle karışık kar yağıyor
cama kısaltıyorum bakışlarımı
bir yüzümü orda bırakıyorum

dışarı koşuyorum
merdivenlerden çağlayarak
bir azmış iki yokmuş
kar topluyorum ağlayarak

kardan adam yapıyorum
içine soğuk işlemiş sözcüklerden
hayallerinin tüm haklarını
süpürgesine saklıyorum

çığlıktan bir düğüm atıyorum boynuna
ağzı kömür dili yok
boyuna düşürüyor yüzünü
burnunu tersten takıyorum

kuru kardan adam olmaz
yere yağıyor çığ gibi
yerde kara basanlardan kalma izler
üstünden geçmeye değmez

hırçın kışa inat
sonbahar kadar sıcak
vefada sahlep içmek kadar saçma
tarçınlı bir şarkı uyduruyorum

     aşk bu yan etkisi ateşten
     yanıyor zaten daha güzel kıştan
     yalnızlık iki kişilik biri ben
     gerçekten kör müyüz şeytan

uyan diyor başka bir şarkı
uyanıyorum aranıyorum şaşkın
neye harcarsan harca
zannetmeler para üstü aşkın

fırlıyorum yattığım yerden
bir soğuk demir ustasından
beklenmeyecek çeviklikle
soğuk demir ustası değilim zaten

pencereye koşuyorum
dışarda senle karışık kar
yalnızlık yarı uyanık
camda hâlâ yüzün var